20 ปี In Utero

เวลาผ่านไปไวแบบไม่น่าเชื่อครับ แป๊บๆ อัลบั้ม In Utero ที่ออกวางขายในปี 1993 ก็มีอายุครบ 20 ปีล่ะ นี่ ผมเองแก่ขนาดนั้นแล้วเหรอ จากหนุ่มน้อยในตอนนั้น ตีนกาก็เพิ่มตามมา แต่งานดนตรีนี่มันเหมือนไวน์ครับ ของดีๆ ยิ่งผ่านกาลเวลาที่เนิ่นนาน มันก็ยิ่งเพิ่มคุณค่า และ In Utero ก็เป็นหนึ่งในอัลบั้มที่ทรงคุณค่าเสมอ แม้เวลาจะผ่านมาเนิ่นนาน

ก่อนอื่น ผมต้องขอออกตัวว่า ผมไม่ใช่แฟน Nirvana เหมือนหลายๆคน ที่โตมาในยุคนั้น เพราะว่า ผมดันเริ่มฟังเพลงกับสายกีตาร์ฮีโร่ ร๊อคผมหยอยยาวทั้งหลาย แล้วพอเข้าม.ปลาย ก็หันมาสายอังกฤษแบบเต็มตัวเลย ไม่ค่อยได้แตะสายกรันจ์ แต่ตอนเล่นดนตรีกับเพื่อน ก็เล่นเพลง Nirvana นะครับ เพราะสมาชิกวงต้องการเล่นด้วย ผมยึดเสียงข้างมากครับ แหม่

John Legend ว่าที่ตำนานสมชื่อ

ในวงการเพลงโซลของชาวผิวสี ตั้งแต่ผมเริ่มฟังเพลงมา ก็เจอศิลปินเสียงระดับคุณภาพมากมายหลากหลาย ตั้งแต่ Maxwell หรือ D’Angelo รวมไปถึงศิลปินรุ่นคลาสสิกที่ทำให้ผมหลงใหล Marvin Gaye หรือ Otis Redding ที่ทำให้ผมมีความสุขเสมอเมื่อหยิบแผ่นมาเปิดฟัง แต่สำหรับตั้งแต่ยุค 2000 เริ่มต้นขึ้น ต้องยกให้ John Legend เป็นดาวเด่นแห่งยุค และพร้อมเป็นตำนานสมชื่อเขาจริงๆ

John Legend (จอห์น เลเจนด์) ชื่อเดิมคือ John Stephens เขาเกิดในครอบครัวชนชั้นแรงงานในโอไฮโอ แต่ถึงพื้นฐานจะไม่ได้ดีมาก แต่ครอบครัวก็เลี้ยงเขาอย่างดี แค่อายุห้าขวบเขาก็เล่นเปียโนได้ และก็ร่วมร้องเพลงกับวงประสานเสียงของโบสถ์ตั้งแต่ยังเล็ก (ตามสไตล์โบสถ์ชาวผิวสี) แม้ต่อมาพ่อแม่เขาจะหย่าร้างกัน แต่เขาก็ยังเป็นเด็กตั้งใจ พอจบม.ปลายก็ได้มหาวิทยาลัยดังๆส่งเทียบเชิญรับเข้าเรียน แต่เขาก็เลือกเข้าเรียนที่ U. of Pennsylvania ในฟิลาเดเฟีย และเริ่มโปรเจ็คต์งานเพลงต่างๆตั้งแต่สมัยเรียน และด้วยความโดดเด่นของผลงานของเขา ทำให้เริ่มขายฐานแฟนเพลงออกไปจากฟิลาเดเฟีย กว้างไปถึงนิวยอร์ก และฝากผลงานเสียงเปียโนในเพลง Everything is Everything ของ Lauren Hill อีกด้วย

MGMT ไม่ใช่แค่วงฮิพๆ

ตั้งแต่อินเตอร์เน็ต Napster MP3 YouTube Facebook และ Myspace อุบัติขึ้นมา มีวงดนตรีหลายต่อหลายวงที่โด่งดังในชั่วข้ามคืน ด้วยความเป็นวงฮิพ เก๋ นำเทรนด์ สร้างชื่อออนไลน์ จนดังขึ้นมา แต่ก็เป็น One Trick Pony พอเทรนด์เปลี่ยน คนก็ไม่สน จนวงฮิพๆเหล่านั้นล้มหายตายจากไปหลายวง แต่บางวง แม้จะเริ่มด้วยการเป็นวงฮิพ แต่กลับสามารถพัฒนาตัวจนอยู่ในวงการเพลงได้อย่างมั่นคง หนึ่งในนั้นคือ MGMT นี่ล่ะครับ

MGMT เริ่มต้นขึ้นในปี 2002 โดยเพื่อนคู่หูเด็กอาร์ตปีหนึ่งในมหาวิทยาลัย Wesleyan ใน คอนเนคติคัต สหรัฐ ประกอบด้วย Andrew VanWyngarden (แอนดริว ร้องนำ และทำเกือบทุกอย่าง) Ben Goldwasser (เบน ร้อง และเล่นหลายอย่างเช่นกัน) ทีแรกพวกเขาก็ไม่ได้คิดจะตั้งวงดนตรีอะไรหรอก แต่ตั้งใจแค่มานั่งคุยกัน เปิดเพลงที่ชอบให้กันฟัง ไปๆมาๆ พวกเขาก็เริ่มทำเพลง แสดงสดบนเวที โดยผสมผสานซาวด์แนว Noise Rock เข้ากับดนตรีอีเล็กโทรนิกส์ และเมื่อเรียนจบ ก็ได้ทำงานเพลงต่อและออกทัวร์ซัพพอร์ทให้กับวง of Montreal เพื่อดัน EP Time to Pretend ที่พวกเขาวางขายบน iTunes ในปี 2005 อีกด้วย

Passenger สืบสายบริทิชโฟล์ค

ผมเคยเขียนถึงแนวเพลง British Folk มาครั้งสองครั้งแล้วนะครับ ทั้งกับ Mumford and Sons และ Noah and the Whale รวมไปถึง Ed Sheeran ด้วย ซึ่งในครั้งนี้ ก็จะขอเขียนถึงอีกทีครับ แหม่ อเมริกันมีโฟล์คดีๆไม่น้อย แต่ผมติดใจสายอังกฤษมากกว่าครับ ซึ่งครั้งนี้ก็จะเป็นคิวของ Passenger หนุ่มจาก Brighton ครับ

Passenger เดิมเป็นชื่อของโปรเจ็คต์ร่วมกันของ Mike Rosenberg (ไมค์ นักร้อง นักเขียนเพลง) และ Andrew Phillips (แอนดริว นักประพันธ์) สมาชิกหลักสองคน ร่วมกับสมาชิกคนอื่นๆ ซึ่งรวมตัวตั้งแต่ปี 2003 ซึ่งวิธีเขียนชื่อวงให้ถูกต้องเป็น /Passenger นะครับ แหม่ ต้องมีลูกเล่น

Empire of the Sun หลุดไปในจินตนาการ

สิ่งนึงที่ทำให้เพลิดเพลินในการฟังเพลงคือการเสพเนื้อเพลงนะครับ ซึ่งแนวเพลงแต่ละแนวก็มักจะมีเนื้อเพลงแตกต่างกันไปตามโทนเพลง ไม่ว่าจะเป็นร๊อคอกหัก หรือถ้าเป็นยุคไซคีเดคลิกก็มันจะเพ้อๆล่องลอย เพลงเพื่อชีวิต แอนตี้สังคม ไปจนกระทั่งเพลงหาเรื่องต่อยกันอย่างฮิพฮอพ การเสพเนื้อเพลงนี่ก็เป็นความสุขอย่างหนึ่งครับ แต่กับแนวเพลงเต้นรำนี่ส่วนใหญ่เนื้อเพลงจะไม่ค่อยมีอะไรมาก แหม่ ก็คนมันอยากเต้น เน้นจังหวะไว้ก่อน จนมีเพลงล้อเลียนอย่าง The Fox ของ Ylvis (แนะนำให้ลองหาฟังครับ ฮา) แต่ก็ยังมีวงแนวเต้นรำบางวง จินตนาการบรรเจิด เขียนเนื้อเพลงแหวกๆหลุดโลกล้ำจินตนาการ หนึ่งในนั้นคือ Empire of the Sun

Empire of the Sun คือวงจากดาวน์อันเดอร์ ออสเตรเลีย จริงๆแล้วไม่ใช่วงหลักนะครับ เพราะสมาชิกทั้งสองคนต่างสังกัดวงของตัวเอง แต่มาร่วมงานกันในโปรเจคต์นี้เท่านั้น โดยที่ Nick Littlemore (นิค) ที่รับหน้าที่ภาคดนตรี ก็คือสมาชิกของวง PNAU วงแดนซ์สุดเก๋ที่ผมเคยเสนอไปเมื่อนานมาแล้วตอนเขียนเกี่ยวกับเพลงเต้นรำในออสเตรเลีย กับอีกคนคือ Luke Steele (ลุค) รับหน้าที่ร้องนำและกีตาร์ เขาคือนักร้องนำและแกนหลักของวง The Sleepy Jackson จริงๆจะว่าแกนหลักก็แปลกๆ เพราะเหมือนวงพี่แกเองเลยมากกว่า ใครไม่ถูกใจไล่ออกหมด ขนาดพี่น้องตัวเองยังโดน จนรายชื่ออดีตสมาชิกยาวขนาดไปตั้งวงใหม่ได้สามวง