Showing posts with label My Life. Show all posts
Showing posts with label My Life. Show all posts

Sunday, February 9, 2014

หลังเวที แฟนพันธุ์แท้ ประเทศญี่ปุ่น

จริงๆอยากเขียนเรื่องนี้ไวกว่านี้นะครับ ว่าเป็นไงมาไง ถึงได้ไปแข่ง แฟนพันธุ์แท้ แต่แบบ รอออนแอร์ก่อนค่อยเขียนดีกว่า ได้ฟีลดี แต่พอออนแอร์ ดันไม่มีเวลาล่ะทีนี้ เลยเลทมาเป็นวันเลย

S__11182084

คือ ใครที่ตามผมมาเรื่อยก็คงจะรู้ว่า เออ ผมก็บ้าประเทศญี่ปุ่นในระดับนึงล่ะ เขียนหนังสือออกมาสองเล่ม มีเมียญี่ปุ่น รับสื่อญี่ปุ่นตลอด ทำงานกับคนญี่ปุ่น จนเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตไปล่ะ พอเห็นว่ารายการ แฟนพันธุ์แท้ รับสมัครหัวข้อ ประเทศญี่ปุ่น ก็เลยคิดว่า เอาวะ ลองดู ไม่มีอะไรต้องเสียนี่หว่า (จริงๆเคยอยากจะแข่งถ้ามีหัวข้อ เซนต์เซย่า อีวานเกเลี่ยน แล้วก็ โจโจนะ โอตาคุบรรลัย) เลยส่งโปรไฟล์ไปสมัครกับทีมงาน ไม่กี่วันก็มีโทรศัพท์มาเรียกตัวไปสัมภาษณ์ที่เวิร์คพอยต์ ก็แท่ดแท่ดแท่ด ขับรถไปสตูเค้า ซึ่งอยู่ไกลมากๆๆ แต่ก็ดีที่

Tuesday, February 16, 2010

Valentine Dinner

หลังจากทำงานยุ่งวุ่นวายมาเป็นเดือน ในที่สุดก็ถึงวันวาเลนไทน์ซะที ด้วยความวุ่นวายทั้งหลายทั้งปวง ทำให้ไม่ได้จองร้านอาหารที่อยากไปกินไว้แต่เลย ผลก๋เลยตกมาที่แผนสองที่โรงแรมเวสติน แกรนด์ ที่เคยไปกับลูกค้าบ่อยๆ และที่ไม่เคยเปลี่ยนคือ รสชาติเยี่ยมจริงๆ อิ่มแทบหลับตอนขับรถกลับมาบ้าน

ずっと仕事で忙しかったけど、やっとバレンタインの日が来た。色んなことがあって、まったく余裕がなくて、行きたかった店を予約するのを忘れて、結局プランBのよくお客さんと行ってたウェスティングランドになった。味はやっぱ相変わらず美味で、帰りの運転中は眠そうほどだった。満腹です。

Then came the Valentine Day, but I was dead busy for almost 2 months and I forgot to reserve the place I planned to go. So I had to go with plan B, which was Westin Grand Hotel. I went there with my customers many times and the taste was as good as always. I had too much that I almost sleep while driving home. Good food and good night.

Tuesday, June 23, 2009

ไปเที่ยวจันทบุรีมา

สุดสัปดาห์ที่ผ่านมา มีโอกาสได้ไปสะเอะเที่ยวต่างจังหวัดบ้าง หลังจากที่ไม่ได้ไปมานาน พอเพื่อนโป๊ะชวน ก็ตกลงไปทันที (ใจง่าย) และหลังจากเคลียร์งานเรียบร้อยแล้ว เราก็ตื่นตั้งแต่ตีห้าครึ่ง เพื่อแหกขี้ตาขับรถไปจันทบุรี โดยที่ไม่รู้ว่าจะต้องไปพักที่ไหน จะไปไหนบ้าง เพราะคนอื่นจัดให้หมด แต่ก็ไม่มีปัญหาอะไร ไปเลยไม่ต้องคิด

ทั้งทริปมีสมาชิก 12 คน โดยเราเป็นคนเดียวที่ไม่ได้เป็นพนักงานของรอยเตอร์เหมือนชาวบ้านเค้า แต่ก็ไม่เป็นไร ไปด้วยรถตู้คันนึง กะแคมรี่ที่รักของเราอีกคัน และหลังจากขับรถตลอดช่วงเช้า เราก็ถึงที่พักและไปดูโลมาที่โอเอซิส ซี เวิลด์ ก่อนเลย

IMG_3694
จริงๆแล้ว เราเคยมาดูโลมาที่นี่สมัยตั้งแต่มันพึ่งเปิด จำได้ว่า ยังบ้านนอกมากๆ แล้วก็บ่อใหญ่กว่านี้ หลายปีผ่านไป เปลี่ยนบ่อ แต่คนดูก็ยังน้อยจนน่าเป็นห่วง ทั้งๆที่โชว์ก็สนุกดี แต่อาจจะเป็นเพราะมีแต่โชว์อย่างเดียวมันก็น่าเบื่อไปหน่อย แต่ขอชมจริงๆที่ใจรักทำโชว์แบบนี้มาตลอด

 

IMG_3703
โชว์ขี่โลมาสองตัว เจ๋งดี แต่จังหวะที่ถ่ายได้เหมือนพี่แกจะล้มหัวคว่ำแล้ว

IMG_3707
เสร็จแล้วก็ไปเดินดูป่าโกงกางที่ คุ้งกระเบน ทำให้ได้รู้ว่า คนที่นี่เรียกพะยูนว่า หมูดุด มิน่า เห็นป้ายหมูดุด เต็มไปหมด มีกระทั่ง ก๋วยเตี๋ยวหมูดุด (คงไม่ได้กินพะยูนหรอกนะ)

 

IMG_3714


เก๊กหล่อเล่นซักรูป

 

IMG_3723


กะเพื่อนโป๊ะ และอ้อม ที่เดินทางด้วยกันตลอดทริป

 

IMG_3730


ในที่สุดก็ได้ลงเล่นน้ำทะเล แต่ว่าเพราะเป็นช่วงลมแรง น้ำเลยมีทรายปนเยอะ ไม่ค่อยสวย แถมเสือกคันอีก หาดก็ตื้นสมชื่อ ว่ายตั้งนานกว่าจะเจอที่ลึก แต่เพื่อนๆที่ไปด้วยกัน บอกว่าจะคลืนดูดไปนอกฝั่ง เกือบตาย เลยพยายามเลี่ยงดีกว่า เสียว ไม่ได้ฟิตเหมือนเมื่อก่อน เดี๋ยวตายพอดี เล่นได้ซักหน่อยเลยเลิกเลย

IMG_3732


บรรยากาศทะเลงามๆยามเย็น ก่อนที่จะไปสวาปามของทะเล และเล่นไพ่เล่นเกมก่อนนอน ขอบคุณเพื่อนโป๊ะที่สนับสนุน Green Label ถ้าไม่ขับรถป่านนี้เมาอ้วกสามรอบแล้ว ฮึ่ม

IMG_3751


ตื่นแต่เช้า มายัดทานอีกรอบ แล้วค่อยไปเดินเล่น เจอรูปูขนาดเล็ก เยอะมากๆ แล้วปูก็ตัวเล็กจริงๆ น่าจะเล็กกว่าแมงมุมตามบ้านอีก นี่อ้อมจับมาได้ตัวนึง นี่ขนาดว่าตัวใหญ่แล้วนะ เล็กโคตรๆ

IMG_3762


เสร็จแล้ว จะไปเล่นน้ำที่น้ำตกพลิ้วกัน เพื่อนบอกว่า ปลาเยอะมาก แต่ทุกคนไม่ได้คิดอะไร จนไปถึง เจอปลาเข้าไป ไม่มีใครลง นอกจากเพื่อนคนที่พูด กะเราเอง ที่ทำใจหลายรอบกว่าจะลงได้ แต่อย่างว่า ไหนๆก็ไหนๆวะ ยังกะเล่น Fear Factor ปลาแม่งมาล้อมเกือบตลอด ไม่ได้กลัวคนเลย

IMG_3765 
ถ้าภาพตะกี้ดูไม่เยอะ ต้องภาพนี้เลย เยอะโคตร กะลังโดนไล่งับหัวนมอยู่ ไม่ใช่ถั่วฝักยาวนะโว้ย

IMG_3775 
ถ้าสงสัยว่าปลาอะไร ก็นี่เลย มีพิษอีกตะหาก ถ้าไม่มีคงโดนกินหมดแล้ว จับง่ายสุดๆ แต่พอไปค้นเพิ่ม เห็นบอกว่าเสี่ยงต่อการสูญพันธ์เหมือนกิน

IMG_3792
แต่พอมาดูรูปนี้ บอกได้คำเดียวว่า กูไม่เชื่อหรอกว่าจะสูญพันธ์ หอกเถอะ เล่นเอาปลาอื่นไม่มีที่อยู่เลย ดำพรืดไปหมด น่ากลัวจริงๆ

หลังจากที่เล่นกับปลาเสร็จ ก็ไปกินข้าวในตัวเมือง และกลับบ้านโดยสวัสดิภาพ ทริปสั้นๆ คืนเดียว แต่สนุกดี เพลินๆ เดี๋ยวมีโอกาสต้องหาทางไปอีก แต่คงไม่ไปเล่นกะปลาแล้วล่ะว่ะ ครั้งเดียวพอ

Wednesday, June 17, 2009

I am thrilled

Technorati Tags: ,

I have to write this in a rush because I am so thrilled by new Patrick Wolf at the moment.

It is just brilliant. I don't know how to explain.

This year, I was amazed by White Lies and the Horrors, but Patrick Wolf just raised the bar.

It is on my iPod now and I just can't stop the tears in my eyes. I guess I am really obsessed with music and it is my reaction when I listen to really good music, oh. It is my own little empire, my own sanctuary. When I put it on, the rest of the world just disappear and I will be in my own sacred place.

Thank Gods in any religion, any holy existence that gave music to us.

Thursday, March 19, 2009

Let’s Recycle

วันก่อน ตอนขับรถไปทำงาน บังเอิญเจอซาเล้งกำลังคุ้ยขยะอยู่ที่หอแถวบ้านพอดี โชคดีที่ตอนนั้นเก็บขวดน้ำที่เอามาจากสำนักงานไว้เต็มรถ เลยเดินลงไปถามพี่แกว่า พวกข;ดพลาสติกแกรับมั้ย แกก็บอกรับ เราเลยไปขนลงมาจากรถ

 

พอพี่แกเห็นเท่านั้นล่ะครับ ยิ้มเลย เพราะว่าหลังรถเรามีขวดน้ำพลาสติดอยู่เยอะพอที่จะเต็มถุงดำใบนึงเลย แกคงดีใจมาก ยิ้มแป้น เราเลยถามต่อว่า แล้วพวกพลาสติกพวกนี้รับมั้ย แล้วก็เอากล่องข้าวพลาสติคให้ดู แกก็เอาอีก ไม่เหลือครับ ขวดนู่นนี่ แกเอาหมด สรุป แกเลิกคุ้ยแล้วไปต่อเลย สงสัยจะทำยอดได้แล้ว

 

แล้ววันนี้ ไปจัสโก้ เลยเอากระดาษที่อยู่ท้ายรถไปใส่กล่องบริจาค กะว่าจะเอาพวกกล่องนม กับพลาสติคต่างๆไปบริจาคอีก (จัสโก้เอาไปขายแล้วเอาเงินไปทำบุญ) นอกจากได้ทำบุญแล้ว ยังได้ช่วยโลกด้วย เพราะเราเองก็ชินกับระบบนี้มานานแล้วตั้งแต่ไปอยู่ญี่ปุ่น เลยไม่รู้สึกลำบากอะไรนัก แค่ต้องหาจังหวะไปทิ้งดีๆเท่านั้น (โฟมเอาไปที่ฟูจิซูเปอร์ได้)

 

มานั่งนึกอีกที พี่ๆซาเล้งก็ช่วยโลกโดยไม่รู้ตัวนะ เพราะว่าขยะที่เรามักง่ายเอาไปทิ้งมั่วๆ แกก็แยกแล้วเอาไปขาย ให้มันกลับสู่ระบบอีก ถ้าเอาขยะเราไปให้แก ก็ได้ช่วยโลกพร้อมช่วยแก แต่ถ้าทุกคนเอาไปทิ้งที่จัสโก้หมด พี่ๆซาเล้งคงหมดงาน น่าสงสารอีก มีเหลือๆไว้บ้างก็ดีนะ อย่างน้อยพวกแกก็ทำงานสุจริตล่ะนะ เอาเป็นว่า ใส่ของไว้ท้ายรถ ถ้าได้ไปจัสโก้ ก็ทิ้งที่นั่น ถ้าเจอซาเล้ง ก็ยกให้เค้าไป น่าจะดี

 

ถ้าไม่ลองแยกขยะดู จะไม่รู้หรอกครับว่าเราทำร้ายโลกกันแค่ไหน ว่างๆลองทำดูนะครับ ยกตัวอย่างมาให้ดูแล้ว ถ้าทำตามได้จะช่วยลดปริมาณขยะโลกได้มากเลยนะครับ

 

แก้ว ขวด ทิ้งได้ที่จัสโก้ และซาเล้ง

กระดาษ ทิ้งได้ที่จัสโก้ และซาเล้ง

โลหะ ทิ้งได้ที่จัสโก้ และซาเล้ง

กล่องนม ทิ้งได้ที่จัสโก้ (ไม่รู้รายการสามสิบยังแจ๋วยังทำอยู่ป่าว)

พลาสติค (ขวดPetด้วย) ทิ้งได้ที่จัสโก้ และซาเล้ง

กล่องโฟม ฟูจิซูเปอร์ (เอารีไซเคิลเป็นดินสอได้ มั้ง จำไม่ค่อยได้)

ถ่านไฟฉาย ขยะอันตราย เอาไปทิ้งได้ที่กล่องหน้า Power Buy ที่ Central World เพราะอันตรายมากๆ สารพิษล้วนๆครับ

 

ว่าแล้ว ก็ลองลุยกันเลยดีกว่าครับ คนละนิดคนละหน่อยก็ดี

 

Wednesday, February 18, 2009

Learning How to Edit HTML is Fun

Technorati Tags:

 Well, It is clear that my blog has changed a lot. I decided to change the theme because the old one looked took Heavey Metal (I like it though) and it was a bit too hard to read so I decided to change to the brighter one.

 

And the other thing is I am so in love with Meiryo font now, and the template that I am using was set to the different font. So I had to learn how to change the defalut font. I just googled stuff around but got no answer. The IT staff in my company did not know much about XML as well, but he suggested that he might be able to do something with the HTML, so I asked him and just learn how to edit them a little by little. Finally, I did changed the font to Meiryo and Cordia.

 

More over, I found out that the template had only publish time, but no publish date. Well, it is a cool template but I want publish date as well. After googling for a while I found this blog and learned a lot from it. After spent some time learning about it, I could put the publish date on my blog, yeah.

 

The last thing was the header of the post was always in uppercase. I had to look and guessed a lot to learn how the change it to lowercase, and I did it, yahoo.

This might be the best learning method for me since I did not pay atttention to the proper education but just learn about many stuff by myself. Well, I always believe that learning new stuff is not easy, but it is never too hard to learn.

 

I just have to learn how to change post’s font size soon.