เมื่อวานมีประเด็นเรื่อง ปกนิตยสารญี่ปุ่นที่นายกไปโผล่ พาดหัวว่า "รังไข่แก่ และการหาสามี" แพร่ไปทั่วเน็ต ซึ่ง ถ้าคนแปลอย่างนั้นไม่มีความรู้เรื่องภาษาที่ดี ก็ไม่แปลกอะไรล่ะครับ มาดูดีกว่าว่า จริงๆแปลว่าอะไร (เอาจริง รังไข่แก่และการหาสามี มันไม่น่าจะเกี่ยวข้องกันเลยด้วย)
พาดหัวญี่ปุ่นคือ 卵子の老化と婚前「卵活」ความหมายจริงๆก็ตามนี้ครับ
หลังปีใหม่ไม่นาน ผมก็ต้องขอออกนอกเรื่องเลย แต่ก็ไม่ถือว่านอกมาก เพราะว่าเป็นเรื่องราวที่เกี่ยวพันกันกับวงการเพลงเหมือนกัน นั่นก็คือเรื่อง SOPA หรือ Stop Online Piracy Act หรือ ร่างรัฐบัญญัติหยุดยั้งการละเมิดลิขสิทธ์ออนไลน์
ทำไมผมต้องเขียนเรื่องนี้ ทั้งๆที่ไม่ใช่แนวถนัด ก็เป็นเพราะว่า จากนี้ไป โลกของการใช้งานอินเตอร์เน็ตจะเปลี่ยนไปอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนถ้าหากร่างนี้ผ่านการเห็นชอบโดยสภาของสหรัฐอเมริกา ซึ่งร่างดังกล่าวถูกเสนอโดยส.ส. ลามาร์ สมิธ เมื่อเดือนตุลาคมที่ผ่านมา ซึ่งอำนาจของมันคือ
“ร่างรัฐบัญญัติดังกล่าวจักให้อำนาจกระทรวงยุติธรรม (Department of Justice) และผู้ถือลิขสิทธิ์ ร้องขอให้ศาลสั่งปราบปรามบรรดาเว็บไซต์ที่ถูกกล่าวหาว่าจัดให้มีหรือส่งเสริมการละเมิดลิขสิทธิ์, สั่งห้ามบรรดาเครือข่ายโฆษณาออนไลน์หรือเครือข่ายช่วยรับชำระหนี้ออนไลน์ เป็นต้นว่า เพย์แพล (PayPal) คบค้าหากินกับเว็บไซต์ละเมิดลิขสิทธิ์, สั่งห้ามโปรแกรมค้นหา (search engine) เชื่อมโยงไปยังเว็บไซต์เหล่านั้น และสั่งผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตให้สะกัดกั้นการเข้าถึงเว็บไซต์เช่นว่า ร่างรัฐบัญญัตินี้ยังกำหนดให้การเข้าถึงโดยมิได้รับอนุญาตซึ่งข้อมูลละเมิด ลิขสิทธิ์เป็นความผิดอาญาอุกฉกรรจ์ ทั้งยังให้ถือว่า การใด ๆ ที่บรรดาผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตกระทำไปเพื่อต่อต้านเว็บไซต์ละเมิด ลิขสิทธิ์ ไม่เป็นความผิดและไม่อยู่ในความรับผิดทุกประการ แต่ให้ผู้ถือลิขสิทธิ์ที่เจตนาแจ้งข้อความอันเป็นเท็จว่า เว็บไซต์ใดมีส่วนละเมิดลิขสิทธิ์ ต้องรับผิดทางแพ่งต่อเว็บไซต์นั้น” ซึ่งสรุปง่ายๆคือ เว็บไหนที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการละเมิดลิขสิทธ์ ก็สามารถถูกปิดได้โดยง่ายกว่าเดิมมาก และตัวร่างนี้เองเปิดกว้างให้ตีความให้เข้าข่ายการละเมิดได้ง่ายมาก
เราจะแก้ปัญหา และพัฒนาการเมืองไทยได้อย่างไร
พรรคสีฟ้า ซื้อเสียง เนรคุณ ขายชาติ ทำงานไม่เป็น พายเรือให้โจร
พรรคสีแดง ซื้อเสียง คอรัปชั่นอย่างมโหฬาร เผาบ้านเผาเมืองทำลายระบอบการเมือง ขายชาติ ล้มล้างสถาบัน
พรรคสีน้ำเงิน ซื้อเสียง คอรัปชั่นมโหฬาร กลิ้งกลอก ไม่มีจุดยืน ขายชาติ
สรุปแล้ว ไม่มีพรรคใดที่ดีพอที่จะเลือกให้เข้ามาบริหารประเทศได้
ถ้าเราลงคะแนนเสียง ให้พรรคใดพรรคหนึ่ง ก็จะใช้เป็นข้ออ้างว่า ประชาชนเลือกมา
ดังนั้น เราจงพร้อมใจกัน ไปลงคะแนนเสียง แต่กาในช่อง ไม่ประสงค์จะลงคะแนนเสียง ถ้าคนที่กาไม่ประสงค์ลงคะแนนเสียงเกินครึ่งหนึ่ง พรรคที่ชนะการเลือกตั้ง ไม่สามารถอ้างได้ว่า ประชาชนมอบความไว้วางใจให้บริหารประเทศ ดังนั้น แม้ว่าได้เป็นรัฐบาล หากทำงานไม่ดี เรามีสิทธิ์ขับไล่ เพราะคุณเข้ามา เพราะเหลือเดนต่างหาก ใครจะเป็นรัฐบาลต้องปรับปรุงตัวให้ดี
ดังนั้น การจะแก้ปัญหาและพัฒนาการเมืองไทย ต้องโดยการไปเลือกตั้ง แต่กาในช่อง ไม่ประสงค์ลงคะแนนเสียงให้ใคร การเมืองไทยจึงจะพัฒนาไปได้
ถ้าเห็นด้วย ช่วยกันส่งจดหมาย อีเมล์ โทรศัพท์ บอกต่อ กระจายความคิดนี้ ไปให้ญาติ คนรู้จัก เพื่อนหรือทุกทางที่จะทำได้ เพื่อให้ประเทศไทย ไม่ต้องจมอยู่ในปลักแห่งความชั่วร้าย ที่เกาะกินประเทศไทยมาแสนนาน เสียที
ข้อความข้างบน คือเมลที่ผมได้รับมา โดยไม่ทราบว่า คนส่งทราบเมลผมได้อย่างไร แต่ที่ผมสงสัยกว่าคือ มันมีคนที่คิดแบบนี้ แล้วยังกล้าเรียกตัวเองว่า “คนรักประขาธิปไตย” ตามชื่อของเจ้าของเมลอีกหรือ
สิ่งที่ผมต้องการบอกคือ ตรรกะที่เห็นนี้มันคือตรรกะวิบัติเข้าขั้นร้ายแรง และไม่ต้องสงสัยว่า ใครคือเจ้าของตรรกะนี้ที่ชูธง Vote No นี้มาตลอด พวกเขาคือพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย หรือที่เราคุ้นกันในนาม เสื้อเหลือง นั่นเอง
ที่ผมเรียกว่าตรรกะวิบัติ เพราะว่า มันคือการตู่เอาคะแนนแบบหน้าด้านๆ ในตอนแรกที่พวกเขาตั้งพรรค การเมืองใหม่ ขึ้นมา ผมยินดีเป็นอย่างยิ่ง เพราะพวกเขายอมเข้ามาสู่ระบบตามครรลองของคนที่พัฒนาแล้ว เข้ามาสู่วงการการเมือง โดยที่จะได้เห็นชัดเจนเลยว่า ประชาขนสนับสนุนพวกเขาแค่ไหน ไม่ใช่เอาจำนวนคนที่ไปประท้วงตามจุดต่างๆมาเป็นยอดคนสนับสนุน การนับคะแนนเสียงจะทำให้เห็นได้ชัดเจนว่า คนจำนวนเท่าไหร่ที่สนับสนุนพวกเขา ซึ่งผลก็ชัดเจนในการเลือกตั้งสมาชิสภากรุงเทพและสมาชิกสภาเขตที่ผ่านมา ที่พวกเขาไม่ได้แม้แต่เก้าอี้เดียว แต่ยังประกาศว่าเป็นชัยชนะ ได้รับคะแนนเสียงถึงแสนกว่า แต่ความวิบัติมันเริ่มเกิดขึ้นเมื่อมติของผู้นำพันธมิตรสรุปว่าการเลือกตั้งที่จะมีขึ้นหลังยุบสภา สกปรก ไม่เห็นด้วย ต้องพักระบบปัจจุบันเพื่อล้างระบบซัก 5 ปี และค่อยกลับคืนเหมือนเดิมอีกที และเกิดการแตกเสียงกันเอง ระหว่างกลไกส่วนที่เป็นพรรคการเมือง กับส่วนที่เป็นผู้ชุมนุมประท้วง สุดท้ายแล้ว ก็สรุปลงว่า จะไม่ลงเลลือกตั้ง และรณรงค์ โหวตโน แทน
และนั่นคือสิ่งที่เรียกได้ว่าเป็นตรรกวิบัติจริงๆ แต่เดิม ผมอาจจะเบื่อนักการเมือง มองไป มันไม่เห็นมีคนไหนน่าเลือกเลย ผมก็คงจะเบื่อ เซ็ง และเมื่อเดินเข้าคูหา กาไม่ออกเสียง หรือ โหวตโน นั่นเอง แต่ทีนี้ พอพวกคนเหล่านี้ออกมาบอกว่า เบื่อนักการเมือง มาโหวตโนกันเถอะ เพื่อเอาคืนนักการเมือง ทีนี้ เสียงที่ผมโหวตโนไป ก็จะกลายเป็นเสียงของคนเหล่านี้ และเป็นข้ออ้างให้คนเหล่านี้ออกมาก่อปัญหาอีก นี่คือการตู่เอาคะแนนกันหน้าด้านๆ จากตัวเลือกสุดท้ายของผม กลับกลายเป็นว่าถูกพวกตรรกะวิบัตินี้ยึดไปเป็นคะแนนเสียงเสียฉิบ แม้ผมไม่ได้คิดว่านักการเมืองดีที่สุด แต่ผมเบื่อกับสิ่งนอกระบบเหล่านี้ยิ่งกว่าหลายเท่า ไม่ต่างอะไรกับอีแอบบที่มายึดเอาเสียงของคนอื่น ที่ไม่ได้เห็นด้วยกับตัวเองไปเสียอย่างนั้น แต่ก็ไม่แน่เหมือนกัน บางที การออกมาประกาศอย่างนี้ อาจจะทำให้คนที่เบื่อพวกนี้ กลายเป็นต้องเลือกนักการเมืองที่ตนเองเกลียดน้อยที่สุดไปเสียด้วยซ้ำ หรือไม่ก็ คนที่ไม่อยากเลือกหอกหักอะไรเลย คงเหลือทางเลือกแค่ ไปยืนฉีกบัตรหน้าคูหา ซึ่งถ้าไม่ได้เป็นอ.มหาวิทยาลัยดัง หรือคนที่เป็นที่รู้จักพอ เป็นตาสีตาสา ก็คงโดนจับไป อีกทางเลือกคือ ช่างหัวมัน นอนอยู่บ้านซะ (ไม่นับการลาออกจากความเป็นคนไทย ไปหาสัญชาติอื่นตามสะดวก)
แต่แว่วๆมาว่า พวกคนหน้าด้านเหล่านี้ นอกจากตู่เอาเสียงของคนกลุ่มที่ผมกล่าวถึงก่อนหน้านี้แล้ว พวกเขายังจะมาใช้ตรรกวิบัติที่เหนือล้ำไปกว่าอีก ด้วยการบอกว่า โนโหวต เท่ากับ โหวตโน เอ่อ ไม่รู้ว่ามันจะหน้าด้านกันไปถึงไหน แต่ตู่เอากลุ่มก่อนหน้านี้มา ก็ว่าบัดซบแล้ว ยังจะมีหน้ามาตู่เอาคะแนนเสียงจากคนที่ไม่ได้ไปเลือกตั้งอีกต่างหาก ซึ่งแน่นอนว่า ดูจากประวัติศาสตร์การเลือกตั้งที่ผ่านมาของบ้านเรา ยังมีส่วนของคนที่ไม่ออกไปเลือกตั้งอีกมาก ซึ่งถ้าเป็นแบบนี้อีก คะแนนที่หายไปพวกนี้ ก็จะกลายเป็นคะแนนสนับสนุนพวกนักฉวยโอกาสเหล่านี้ไป กลายเป็นว่า ถ้าคุณป่วย คุณมีธุระ คุณมีเหตุอันใดที่จะทำให้ไปออกคะแนนเสียงไม่ได้ กลายเป็นว่า พวกคุณกำลังสนับสนุนตรรกวิบัติ ที่มาตู่เอาคะแนนเสียงของคุณไปหน้าด้านๆ แบบที่คุณไม่มีสิทธิ์ทำอะไร นอกจาก พยายามออกไปเลือกใครสักคนหนึ่ง ไม่อย่างนั้น พวกนักฉวยโอกาสเหล่านี้ จะนำเอาคะแนนเสียงของคุณไปสร้างความชอบธรรมให้แก่ตัวเอง ล่าสุด ก็มีการเคลื่อนไหว กาสองเบอร์ แทน โหวตโน เพื่อที่จะเลี่ยงคนพวกนี้ หวังว่า พวกฉวยโอกาสจะไม่มาอ้างเอาคะแนนแบบหน้าด้านๆไปอีก
บางท่านก็คงจะบอกว่า ก็เบื่อนักการเมือง นักการเมืองเลวหมด แล้วจะไปเลือกทำไม ผมอยากถามกลับว่า คุณมีคะแนน คุณมีอำนาจในมือ ทำไมไม่ใช้มันล่ะ มันส่งผลวันนี้ สักวัน มันก็ต้องส่งผล ระบอบประชาธิปไตย มันต้องค่อยๆพัฒนาไป จะมีล้มบ้าง สะดุดบ้าง แต่ก็พัฒนาขึ้นไป คุณแน่ใจได้ไงว่า เหล่าคนดี ที่พวก พธม. อ้างกันนักหนา เขาจะดีจริง คุณจะเอาอะไรมาเป็น พารามิเตอร์วัดความดีได้ แล้วคุณแน่ใจเหรอว่า คนที่ดี จะดีต่อคุณด้วย อย่าลืมว่า กลุ่มคนที่เรียกร้องหาคนดีเหล่านี้ กำลังสับเกลอเก่าที่เคยร่วมรบร่วมยึดสนามบินกันมาเสียด้วยซ้ำ สับอย่างไม่ยั้ง พูดง่ายๆคือ ใครเห็นต่างกู เลวหมด สหายเก่า ก็ยังถูกถากถาง เอามาประจาณ หยามเหยียด แน่ใจแล้วเหรอว่า นี่คือคนที่คุณคิดว่าดี ไร้กิเลส มีวุฒิภาวะ และอยากให้มาปกครอง มันไม่ต่างอะไรกับระบอบฟาซซิสม์หรอกครับ คือ ท่านผู้นำถูกคนเดียว คิดต่าง ยิงทิ้ง
แม้คุณจะเบื่อนักการเมือง มองว่ามันเลวกันนักหนา แต่อย่าลืมว่า นักการเมืองทั้งหลาย มันก็คนไทย มีพ่อมีแม่ หลุดจากมดลูกคนไทยเหมือนกัน มันไม่ได้เป็นสิ่งมีชีวิตพิเศษ หลุดมาจากไหนกัน คนไทยเหมือนกัน แทนที่จะหันหลังให้ คุณควรใช้อำนาจในมือของคุณ กำหนดทิศทางของประเทศ ต่อให้คุณแพ้ คุณก็ยังมีโอกาสลุกขึ้นมาสู่ใหม่ กลับไปเลือกตั้งกันอีก ไม่ใช่ระบบที่คุณเลือกไม่ได้ หรือถ้าคุณคิดต่าง มีคุกหรือกระสุนที่รอคุณอยู่ ระบอบประชาธิปไตย คือระบอบที่เลวน้อยที่สุด เป็นระบบที่คุณมีโอกาสมีส่วนร่วมมากที่สุด คุณควรจะใช้อำนาจในมือของคุณ ทำให้สิ่งที่ควรทำ อย่าปล่อยให้เสียงของคุณไปสร้างความชอบธรรมให้กับนักฉวยโอกาสเหล่านี้
